ROBOTNICE
Premiera: 05.07.2025 – Warszawa, Graduation Show studentów School of Form Uniwersytetu SWPS
„Robotnice” to słuchowisko fabularno-dokumentalne i projekt artystyczno-badawczy z pogranicza socjologii pracy, antropologii feministycznej i projektowania dźwięku, zrealizowany w ramach pracy dyplomowej na kierunku wzornictwo, w specjalności projektowanie komunikacji. Projekt łączy badania jakościowe z dramaturgią i przekłada biografie czterech kobiet na opowieść o przemianach społeczno-gospodarczych w Polsce: od realnego socjalizmu, przez transformację ustrojową i migracje po wejściu do Unii Europejskiej, po współczesny, elastyczny i prekarny rynek pracy.
Podstawę badawczą stanowią wywiady narracyjne i obserwacje uczestniczące przeprowadzone z czterema kobietami z jednej rodziny, reprezentującymi pokolenia Baby Boomers, X, Y i Z. Ich historie pozwoliły prześledzić różne modele kariery, sposoby adaptacji do zmieniających się warunków oraz wpływ płci, klasy społecznej, migracji, edukacji i relacji rodzinnych na decyzje zawodowe. Refleksyjna perspektywa antropologii feministycznej sprawiła, że włączyłam do procesu badawczego własną biografię. Projekt odsłania dzięki temu nie tylko oficjalne ścieżki zatrudnienia, lecz także niewidzialną pracę opiekuńczą, emocjonalną i domową.
Fabuła została oparta na zebranym materiale badawczym i częściowo odzwierciedla proces jego pozyskiwania. Wykorzystałam autentyczne nagrania terenowe: fragmenty wywiadu z najstarszą bohaterką, audiosferę trasy dojazdu do pracy przez stację Charing Cross i londyńskie metro, sali dydaktycznej w przedszkolu oraz przestrzeni słyszalnej z balkonu mieszkania w Warszawie. Dźwięki te wprowadzają doświadczenie realnych miejsc związanych z życiem zawodowym pierwowzorów bohaterek. Hałas dzieci zestawiony z ciszą korytarza pozwala odczuć warunki pracy nauczycielki, odgłosy metra wpisują w opowieść czas i wysiłek codziennych dojazdów, a szelest ubrań, radio, robienie herbaty, otwieranie drzwi, klikanie klawiatury i gesty foniczne budują bliskość oraz wiarygodność świata przedstawionego.
Na podstawie wywiadów i obserwacji stworzyłam cztery fikcyjne bohaterki. Słuchowisko składa się z czterech scen: od wspomnień emerytowanej pracownicy elektrowni, matki, przez doświadczenie emigracji jednej córki i realia pracy w przedszkolu drugiej, po perspektywę najmłodszej kobiety, wnuczki, wchodzącej na rynek pracy. Końcowy monolog ma formę manifestu sprzeciwu wobec ekonomizacji życia, przymusu produktywności oraz niewidzialności pracy opiekuńczej, emocjonalnej i domowej. „Robotnice” przywracają słyszalność kobietom, których doświadczenia rzadko trafiają do oficjalnych narracji o transformacji, rynku pracy i gospodarce.
Projektowi towarzyszy scenariusz wydany w formie fotograficznego zina. Publikacja łączy zapis tekstu z archiwalnymi fotografiami rodzinnymi i autorską dokumentacją miejsc związanych z opowieścią. Jej forma i typografia nawiązują do klasycznych scenariuszy radiowych i filmowych, a okładka z motywem mrowiska rozwija metaforę zbiorowej, wytrwałej i często niewidzialnej pracy kobiet.
Scenariusz, montaż, reżyseria: Oliwia Kot
Promotorzy pracy dyplomowej: Honza Zamojski i Paweł Starzec
Aktorki głosowe: Dagmara Bąk, Ewa Cieplińska, Małgorzata Frączek-Oleksiuk, Oliwia Kot
Postprodukcja dźwięku: Konrad Trzebicki

– projektantka graficzna i artystka interdyscyplinarna z Wrocławia. Absolwentka School of Form na Uniwersytecie SWPS w Warszawie oraz Uniwersytetu Morskiego w Gdyni. W swojej praktyce twórczej łączy sitodruk, fotografię analogową, słowo, film i dźwięk. Jej prace wyrastają z obserwacji, podejścia badawczego oraz introspektywności, a ich głównymi tematami są codzienność, ikonografia miejsc, architektura, roślinność i relacja człowieka z przestrzenią.
Proces twórczy często rozpoczyna od fotografii lub autorskiej poezji, będącej emocjonalnym przetworzeniem rzeczywistości, a następnie rozwija go w formie ilustracji i serigrafii. W rocznym projekcie dokumentalnym „Kim jest targ?”, prezentowanym na wystawie fotograficznej grupy SoFoto, której była inicjatorką, badała społeczne i wizualne mikroświaty targowisk. Jest autorką scenariusza i reżyserką fabularno-dokumentalnego słuchowiska „Robotnice” (2025), zrealizowanego jako projekt dyplomowy na School of Form. Utwór opowiada o doświadczeniach zawodowych czterech pokoleń Polek na tle przemian społeczno-gospodarczych. Projektowi towarzyszyła praca licencjacka pod kierunkiem Pawła Starca i Honzy Zamojskiego poświęcona znaczeniu pracy i kariery w życiu człowieka, analizowanych z perspektywy socjologii pracy i antropologii feministycznej.
W gdańskim Radiu Ingrid prowadzi audycję „Forma”, poświęconą projektowaniu, kulturze wizualnej i wpływowi designu na codzienność. Jest także autorką filmu dokumentalnego „Batory–Wschód” (2022) oraz współautorką publikacji „Leksykon Rzeczy Zaprojektowanych”, nominowanej w konkursie Najpiękniejsza Książka Roku 2023. W swojej twórczości poszukuje niezwykłości w zwyczajnych doświadczeniach i buduje warstwowe narracje oparte na wrażliwości, uważności oraz pracy z pamięcią. Obecnie mieszka w Sopocie.
– ur. 10 listopada 1985 roku w Warszawie, jest polską aktorką filmową, serialową i teatralną. Ukończyła wrocławską filię PWST. Popularność przyniosła jej rola Agi Małek w serialu „Wataha”; wystąpiła także m.in. w produkcjach „Czas honoru”, „Korona królów”, „Lipowo. Zmowa milczenia” i „Profilerka”. Jest również laureatką nagrody aktorskiej za rolę w spektaklu „Blackbird”.
– emerytowana nauczycielka języka francuskiego w II Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Batorego w Warszawie. Przygotowywała uczniów do Olimpiady Języka Francuskiego; w 2010 roku jej uczennica Aleksandra Maj zdobyła pierwsze miejsce w ogólnopolskim finale. Angażowała się również w życie pozalekcyjne szkoły, współorganizując wyjazdy uczniowskie.
– nauczycielka języka polskiego związana ze Społeczną Szkołą Podstawową nr 4 im. Władysława Grabskiego STO w Warszawie, gdzie pełniła funkcję liderki zespołu humanistycznego. Jest współautorką wieloletnich projektów literacko-historycznych, m.in. „Warszawskie dzieci” i „Polska walcząca”, łączących naukę literatury z historią, edukacją teatralną i filmową.
– dokumentalista, fotograf, socjolog i nauczyciel akademicki. Jako socjolog bada obrazy, współczesne ikonografie, narracje wizualne i semiologię. Jako fotograf i dokumentalista realizuje długoterminowe projekty, w których ukazuje szersze procesy społeczne poprzez ich konsekwencje. Ukończył Instytut Twórczej Fotografii Uniwersytetu Śląskiego w Opawie, zdobywając tytuł magistra fotografii, a następnie Instytut Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskał stopień doktora nauk społecznych. Twórca programów warsztatowych. Współzałożyciel artystyczno-edukacyjnego kolektywu Azimuth Press oraz fundacji Papier Bije Kamień. Współtwórca platformy Archiwum Protestów Publicznych. Laureat m.in. Urbanautica Institute Award, Encontros da Imagem Discovery Award i nagrody Spojrzenia. Wyróżniony w konkursach Allegro Prize, Grand Prix Łódź Fotofestival i CDS Documentary Essay Prize. Finalista Paszportów Polityki, Film Photo Award i Grand Press Photo. Jego prace znajdują się w kolekcjach Encontros da Imagem oraz Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki.
– producent muzyczny, sound designer, operator i montażysta dźwięku związany z Warszawą. Pracuje przy filmach, krótkich metrażach oraz produkcjach komercyjnych, zajmując się nagraniami, montażem efektów i postprodukcją dźwięku. Współtworzył warstwę dźwiękową filmu „Kler”, a w jego filmografii znajdują się również produkcje „Zamek”, „Blue Flamingos”, „Astronaut” i „Dom z ogrodem”.
– artysta interdyscyplinarny. Łączy rysunek, instalację przestrzenną i projektowanie książek z działalnością kuratorską i praktyką wydawniczą. Założyciel wydawnictwa Morava (2010–2012) oraz wydawnictwa Mundin (2013–2014). Realizował indywidualne wystawy m.in. w International Centre of Graphic Arts (MGLC) w Lublanie, Zachęcie, Galerii Foksal, Galerii Futura w Pradze. Prowadził cykl wykładów „Jak to jest zrobione” m.in. w Centre Pompidou, MoMA Library w Nowym Jorku, TypoTalks w Berlinie. Otrzymał tytuł Kulturysty Roku w Plebiscycie „Radiowego domu kultury”, organizowanym przez Program Trzeci Polskiego Radia. Laureat wielu nagród i wyróżnień książkowych, wielokrotny stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
CO TO JEST BAŃKA?, scenariusz i reżyseria: Alicja Rasztawicka
Co to jest bańka?
Premiera:1 lipca 2025, Warszawa
Przez wiele lat codziennie przed snem Edyta Jungowska czytała mi bajkę o Pippi Pończoszance. Pamiętam, że mieszkała ona w Willi Śmiesznotce, miała małpkę – Pana Nilssona i była najodważniejszą dziewczynką na świecie. W pewnym momencie wszystkie przygody Pippi znałam już na pamięć. Po czasie stwierdzam, że nauczyły mnie one jednej ważnej zasady – o rzeczach nieprawdopodobnych najlepiej jest słuchać. Dlatego siedząc w artystycznej bańce, dyskretnie wyjmuję z torebki mikrofon.
Słuchowisko jest zrealizowane na podstawie fragmentów dramatu Co to jest bańka? Doświadczanie środowiska artystycznego i próba udokumentowania go poprzez prozę, który napisałam jako część mojej autoetnograficznej pracy licencjackiej. Słuchowisko nie jest dokumentalnym zapisem rzeczywistości, ale wyobrażeniem tego, jak w krzywym zwierciadle mogłyby wyglądać schematy zachowań charakterystyczne dla środowiska artystycznego. Śladem Pippi korzystam z humoru – satyryczne sceny i dźwięki zapętlają się, tworząc efekt kulistej bańki, w której dryfujemy.
Scenariusz, reżyseria i montaż: Alicja Rasztawicka
Głosu użyczyli: Stanisław Kawecki, Maria Kresa, Klementyna Lamort de Gail, Alicja Rasztawicka
Dyplom praktyczny powstał pod opieką artystyczną prof. dry hab. Bogny Burskiej na Wydziale Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
W słuchowisku wykorzystałam fragment utworu Nocturne in E-flat major, Op. 9 No. 2 Fryderyka Chopina w wykonaniu dostępnym w domenie publicznej.

Urodzona w 2002. Działa na polach związanych z tekstem i teatrem. Absolwentka Wydziału Badań Artystycznych na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w ramach dyplomu licencjackiego napisała dramat i wyreżyserowała słuchowisko dotyczące warunków pracy w kulturze. Praca realizowana pod opieką artystyczną dry hab. Bogny Burskiej eksponowana była podczas wystawy „Dyplom” w Warszawskim Obserwatorium Kultury (lipiec 2025). Absolwentka Szkoły Pisania Dwutygodnika. Jej teksty publikowane były w Magazynie Szum, cyklicznym zinie Po Godzinach i Magazynie Szajn. Jej słuchowisko „Audioprzewodnik po królestwie zwierząt” towarzyszyło wydarzeniu „Biennale Wisły” w 2024 roku. W kwietniu 2025 reprezentowała stronę Akademii Sztuk Pięknych podczas międzynarodowej konferencji „Young Artists: Challenges and reality” w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki. Jest wychowanką Ogniska Teatralnego u Machulskich i do dziś co pewien czas zdarza jej się występować na teatralnych deskach – między innymi w „Spektaklu o śmieciach” w reż. Judyty Berłowskiej. Jest także współtwórczynią projektu „Ćwiczenia z chodzenia”, towarzyszącego wystawie Galerii Pracownia Wschodnia w Warszawie. Aktualnie studentka dokumentalistyki i reportażu na Uniwersytecie Warszawskim.
ZBRODNIA Z PREMEDYTACJĄ Witolda Gombrowicza, adaptacja i reżyseria: Oskar Winiarski, producent: Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie
Słuchowisko „Zbrodnia z premedytacją” jest adaptacją opowiadania Witolda Gombrowicza ze zbioru „Bakakaj i inne opowiadania”. Powstało w ramach pracy na zajęciach „warsztaty radiowe” pod okiem profesora Andrzeja Brzoski w semestrze zimowym w roku akademickim 2025/2026 w Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie.
Wzięli w nim udział studenci wydziału aktorskiego warszawskiej Akademii Teatralnej: Aleksandra Kuroczko, Cezary Arseniuk i Radosław Babirecki oraz aktorzy zawodowi: Małgorzata Hajewska-Krzystofik i Mariusz Bonaszewski)
Za montaż odpowiadała Anita Palimąka, studentka reżyserii dźwięku na Uniwersytecie Muzycznym im. F. Chopina w Warszawie. Muzykę skomponowała studiująca na Universität Mozarteum w Salzburgu Lena Michajłów a na wiolonczeli grał studiujący w Hochschule fur Musik Hanns Eisler w Berlinie Wojciech Prażuch. Za reżyserię oraz adaptację scenariusza odpowiadał Oskar Winiarski, studiujący w Akademii reżyserię.
Projekt ten był zatem przedsięwzięciem łączącym artystów z wielu dziedzin sztuki. Ostateczny rezultat został wysoko oceniony przez komisję.
Poza intrygującą warstwą fabularną i niepowtarzalnym klimatem, interesowała nas eksploracja bardzo sensualnej atmosfery odczuwalnej w tym tekście. Staraliśmy się przenieść ją na medium słuchowiska ostrożnie komponując słowo, grę aktorską oraz muzykę z całą paletą opisanych przez Gombrowicza dźwięków i emocji.

Urodzony w 1991 roku w Krakowie, szkołę średnią ukończył w Mediolanie.
Absolwent aktorstwa krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych oraz reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej. Po ukończeniu studiów aktorskich w Polsce debiutował w Rzymie rolą w spektaklu Decameron. Następnie przez kilka sezonów pracował dla Teatro Stabile dell’Umbria, grając w Mistrzu Małgorzacie, Powinowactwach z wyboru oraz Wojnie i Pokoju. Spektakle te były grane na najważniejszych scenach Półwyspu Apenińskiego, m.in. w Piccolo Teatro w Mediolanie.
Jako reżyser operowy debiutował wystawiając Uprowadzenie z seraju Wolfganga Amadeusza Mozarta w Warszawskiej Operze Kameralnej w ramach 34. Festiwalu Mozartowskiego. Stale współpracuje z Komische Oper w Berlinie. Asystował tam przy produkcjach La Cage Aux Folles, Chicago i Hercules (reżyseria Barrie Kosky), Die Kleine Hexe (reżyseria Martina Gredler) oraz Consistent Fantasy is Reality (reż. Esteban Muñoz, koprodukcja z Wiener Staatsoper). W Polsce asystował Michałowi Znanieckiemu podczas realizacji m.in. Don Giovanniego w Operze Śląskiej oraz Don Carlo w Operze Wrocławskiej. Był również asystentem Frédéricka Roelsa, dyrektora Opéra Grand Avignon, podczas polskiej prapremiery Luizy Miller w Operze Śląskiej.
Jego przygotowany w ramach seminarium reżyserskiego spektakl pt. Wariacje na temat straty był prezentowany na prestiżowym festiwalu Venice Open Stage we Włoszech w 2025 roku.
Spektakl Bracia Lehman wystawiony w Teatrze Współczesnym w Warszawie jest jego reżyserskim debiutem w profesjonalnym teatrze dramatycznym.
Ur. w 2002 w Krakowie. Ukończyła z wyróżnieniem studia licencjackie Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie kompozycji Ignacego Zalewskiego. Obecnie kontynuuje studia w Universität Mozarteum w Salzburgu w klasie Laure’a Hiendla. Jest członkinią Chopin University Modern Ensemble i Koła Młodych Związku Kompozytorów Polskich.
Tworzyła oprawę muzyczną do spektakli i słuchowisk prezentowanych w Polskim Radiu, TR Warszawa, Teatrze im. A. Bagara w Nitrze w Słowacji oraz w Europejskim Centrum Muzyki im. K. Pendereckiego. Współtworzyła warstwę muzyczną do monodramu multimedialnego LoveBomb (premiera w TR Warszawa w ramach Warszawskiej Jesieni).
Jej utwór Niestałość zdobył nagrodę główną w Konkursie Kompozytorskim na utwór na flet solo podczas II Międzynarodowego Konkursu Fletowego im. E. Towarnickiego. Zwieńczeniem projektu organizowanego przez Accademię della Voce del Piemonte, było prawykonanie jej Tria fortepianowego w Cuneo we Włoszech. Napisane przez nią utwory były prezentowane na festiwalach Warszawska Jesień, Sacrum Profanum oraz Limina w Mozarteum w Salzburgu.
Jest laureatką wielu konkursów pianistycznych w Polsce i za granicą. Była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, fundacji Sapere Auso, Julian Cochran Foundation oraz programu „Młoda Polska”. Była także uczestniczką programu dla wybitnie zdolnych Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci.
Pracowała ze światowej sławy kompozytorami i kompozytorkami, a jej utwory były wykonywane w wielu salach koncertowych w Polsce i za granicą.